“كاهن جدع” قصيدة للشاعر جاسر جمال

“كاهن جدع” قصيدة للشاعر جاسر جمال
كتب -

كتب _ جاسر جمال الدين

 
فى البدأ
كان الوجع ..
عرشه على الميه
بعتر عياله شقا
وضحكه متزوقه.. لكن بتتوجع
وانا كنت متوقع
لكن عملت عبيط
نزلت غيط الخيال وفى مخلتى برواز
على حلم كله مجاز
على قصه فى كتابى
انا كنت كاهن جدع
بلم الحزن فى جرابى
واعلق كف على بابى ..
وتعويذه
وأكد دمعتى عزيزه
صحيح روحى على قدى …وناويه تفر
وناحت دمعنى خدى … لكن فى السر
ومحرابى بواقى الروح
طلعت سطوحى سلمتى وجع م البوح
الم المطره فى صفيحه
واخلطها بدمع الناس أزاز ريحه
وبعد العصر اكسرهم
وابعترهم على السجاد
وانام عريان
انا القربان ..
انا غيرى
بصدر موتى تبريرى
فى كفى رسمت مساميرى ..
وقلبى مشتهى للصلب
ف من فضلك تدق المسمارين بضمير
عايزهم ينفدوا م العين
وكمل باقى مساميرك فى حيط القلب
ألامى سرها سعادتك
هقدم طلبى لسعادتك
وختم الذنب فى الأخر
انا الساخر بلا أحساس
طبقت الحزن فى مخده
شربت خيالى حزن ف كاس
حاولت أقول
فنمت وصوتى كان مشلول
وبرسم لحظه على كيفى
وازوقهلكوا من زيفى
وسيفى للأسف مكسور
مضغت الكسفه وانا ممرور وقلت اهرب
فضلت اشرب
لحد مابانت الرؤيه ..بشكل سليم
ونزل الوحى بالتعاليم
وكان رب الوجع نايم ..وحواليه الطيور الخضر
حور بتلف فتنسم هوا بيلمع
فقولت اجمع.. غناوى البهجه لصحابى
فى غفلة وقت
سرقت الشجره بجدورها
وهج نورها جمع فى ثوانى حراسه
قفل بابه بترباسه
وكان الامر
يعود الكون فى حالة غمر
ف شفت الدمع كان ميه..
وشفت الدم فى أيديه
وشوفت وشوفت
فبصراحه بلعت الدمعه بعنيه
ووقتها خفت

الوسوم